Afleiding: uitwaaien op het strand

afleiding uitwaaien op het strandAls ik op een woensdagochtend in maart 2016 mijn moeder bel, wat ik nu elke ochtend doe, neemt ze om half 8 niet op. Ik schrik me rot, zal ze nu alweer de deur uit zijn? Ik spring halsoverkop in de auto, heb nog niet ontbeten. Mijn moeder zit vrolijk bij haar schoonzus. Ik verontschuldig ons voor het ongemak zo vroeg op de ochtend. We gaan naar huis en ik besluit dat we vandaag allebei afleiding nodig hebben. Vandaag gaan we uitwaaien op het strand. “Afleiding: uitwaaien op het strand” verder lezen

Dagelijks functioneren: het ontbijt

schaatje-griekse-yoghurtMijn moeder is altijd goed georganiseerd geweest en heeft het altijd al prettig gevonden om vroeg uit de veren te zijn. “Dan heb je nog wat aan je dag.” Met het verder vorderen van haar ziekte, wordt het zelfstandig dagelijks functioneren voor mijn moeder echter een steeds grotere opgave. Dat begint al met het opstaan. En met het ontbijt.  “Dagelijks functioneren: het ontbijt” verder lezen

Sociale activiteiten

sociale activiteiten zoals verjaardag met koffie en gebakHet is inmiddels maart 2016 en het wordt er allemaal niet makkelijker op. Mam wordt steeds afhankelijker van de vaste groep familie om haar heen. Sociale activiteiten waarbij andere mensen betrokken zijn, zoals koffie met kennissen of een verjaardag, vindt zij heel moeilijk. Voor mij is het lastige hieraan, dit de omgeving te laten begrijpen.  “Sociale activiteiten” verder lezen

Mantelzorg met een team

mantelzorg handen samen voor dementieWij bieden mijn moeder mantelzorg met een team: haar 3 kinderen, 3 zussen, 3 schoonzussen en dan nog de 4 dames van de thuiszorg. Zo proberen we mam 7 dagen per week op meerdere momenten op de dag begeleiding te bieden. Zo goed en zo kwaad als het soms gaat. Ik coördineer dit alles, zorg ervoor dat alle inzet wordt afgestemd op elkaar. Met als uitgangspunt, dat mam nog veilig thuis kan wonen.  “Mantelzorg met een team” verder lezen

Onderzoek naar epilepsie

We rijden een paar dagen later met zijn tweetjes naar het ziekenhuis waar de professor die mijn moeder behandelt, werkzaam is. Voor een neurologisch onderzoek naar epilepsie. Het wordt een dagje uit, want het is niet om de hoek. In de auto is het gezellig, mama vindt het leuk om er samen op uit te zijn. “Onderzoek naar epilepsie” verder lezen

Dementie, Alzheimer en epilepsie

Net na de feestdagen gebeurt er iets geks. Eerst denken we nog dat het met de drukte van de afgelopen dagen te maken heeft, het is voor mama erg vermoeiend geweest. Ze vraagt ook steeds meer steun, dus we zijn met het groepje van familie en thuiszorg nu zo’n beetje elke dag het grootste gedeelte van de dag bij haar. We zien daardoor ook veel meer van haar functioneren. Op een dinsdag word ik ineens gebeld door mijn tante, ze is bij mam. En ze heeft de dokter gebeld, want het gaat niet goed. “Dementie, Alzheimer en epilepsie” verder lezen

Wachtlijsten voor zorginstellingen

Sinds november 2015 ben ik met onze casemanager in gesprek over het vinden van geschikte woonvormen voor mijn moeder. Voor straks, als het thuis niet meer gaat. In augustus toen we eindelijk onze casemanager aangesteld hadden gekregen, leek het allemaal nog een ver-van-ons-bed-show. Nu, in december, realiseer ik me dat we op moeten schieten.

“Wachtlijsten voor zorginstellingen” verder lezen

Weten wat je wil

boodschappen-weten-wat-je-wilEr zijn nog steeds zoveel manieren waarop mijn moeder duidelijk weet te maken wat ze wel en niet wil. Dit maakt zij me maar weer eens duidelijk als we in de week voor kerst 2015 boodschappen doen, kerstinkopen. Dat betekent naar 2 supermarkten en naar de slager. Ik spreek het met mam van te voren door, het is een druk programma maar ze heeft er zin in. We zien wel hoe het loopt. “Weten wat je wil” verder lezen